Mellor sería estar calado... Pero case sempre acaba un facendo malas dixestións de tragar tanto aire...

9.2.16

O melhor...

Estes días que supostamente son de descanso, ao final, acabas multiplicándote por mil intentando facelo todo.
A todo non chego. É un feito.
Fago o que podo e, polo si ou polo non, intento priorizar.
Este curso estame servindo para moito, pero sobre todo, para decatarme que tamén é importante dicir NON. E que non pasa nada por non chegar a todos os cornechos. Intentar chegar moitas veces só supón un desgaste persoal que por riba tes que disimular, case sempre.

Continúo sen tempo para ordenar todo canto teño e quero dicir. Aínda que digo máis non ca nunca, sigo con múltiples frontes e tarefas abertas. :D supoño que é un proceso que ten que facerse moi pouco a pouco.

Así que, a falta de cousiñas boas que dicir, que xa hai moito por aí quen fale e fale ben, deixo unha cancionciña. Na miña teima por primorar o meu portugués (o termo está tirado dun curso que acabo de comezar e que me dá que me vai resultar moi xeitoso), xa só se escoita música do Miño para abaixo nesta casa. A ver se así afacemos o oído todos nós.

Que vostedes gocen dela... Deixo a letra por se tamén queren practicar...



Ningún comentario:

Publicar un comentario

Como as entradas están escritas desde o respecto, agradécese que os comentarios tamén o sexan...